மீட்புப் பணியில்...

மூன்று வருடத்தில் மூழ்கியது...
மெதுவாய் என்னுள்ளே
மௌன மொழிகள் மட்டும் அவ்வப்பொழுது
மிக மென்மையாய் மெல்லமாய்ப்  பேசி
மனதின் ஒரு மூலையில்
மாறுதல்களை மறுக்காமல்
முடிந்தவரை மெருகேற்றி
மோதி மேல்வர முயல...
மேன்மேலும் முப்பொழுதும் அதனை
மொழிகிறேனன்றி  பிறிதில்லை!
மைத்தீட்டி மீண்டும் இணையத்தில் உலாவிட - இதோ
மீட்புப் பணியில் என் மன்மத தமிழ்!

நீ வேண்டும் என நான்...

பனியாய்ப்  படர்ந்து நின்றேன் - உன்னைப்
பார்த்த நொடியில் உருகி உவக்க
இமையாய் இயங்கி வந்தேன் - என்றும்
ஈரொரு கணமும் விலகாதிருக்க
நிழலாய்த் தொடர்ந்து வந்தேன்  - உன்னை
நீண்ட நெடுந்தூரம் துணையாய்த் தொடர
காற்றாய் கரைந்து நின்றேன் - என்
கண்ணின் ஈரம் தனை உணர வைக்க
நீ மட்டும் போதும் என்றேன் - வாழ்வில்
நிலையாய் உனக்கு நிகராய்க் கண்டிலேன் ஒருவரையும்!!!

முதுமை கசக்குதோ?

ஈன்றவள் இன்று உடல் இளைத்து
என்னைக் கண்டுகொள்ள யாருமில்லை
என்றாங்கே ஈன ஸ்வரத்தில்
எதிர்நின்று அழுகுரல் எழுப்பி
வருந்துங்கால்... வாராயோ
என் செல்ல பிள்ளாய் - கேளாயோ
என்னவென்று அவள் வார்த்தைகளை
எட்டாக் கனி கேட்கவில்லை அவள் - நீ
எட்டிப் பார்க்க ஏங்குகிறாள்...
எடுத்து செல்வதில்லை யாரும்
எதனையும் என்றும் இப்பூவுலகில்...
முதுமையின் இலக்கணம் தெரியுமோ?
இன்று  அவளுக்கு; நாளை உனக்கு;
எனக்கும் தான் ஓர்நாள்...!!!

காத்திருந்த காதலி

நீ நான் மௌனம் இசை
இருள் குளிர் வெட்கம் ஊடல்
ஒரு துளி முத்தம் ...
அழகு நிலவே அலைகிறேன்
காதல் கொண்டு உன்னோடு!
காட்டிக்கொடுக்க யாருமில்லை
யவ்வன சுந்தரா பயந்து
பாய்ந்து மேகங்களில் ஒளியாதே
ஒரு போதும் கலங்கி மறையாதே
மறப்பெண் என் துணையோடு திரைகடல்
தாவி துள்ளிக்குதித்து உல்லாசமாய்
உடன் வருகிறாய் எனில் வா...
வேற்று கிரகம் தனில் சிட்டாய்
சென்று குடிபுகுவோம்...
கற்பனையில்லை!!!

உன்னோடு நான் மட்டும்!

நீயும் நானும் இங்கே
நீண்ட நெடுஞ்சாலையில்
நகர்ந்து மெல்ல செல்லும்
நிழல் மட்டும் பின்தொடர

குளிர் காற்றும் கரு மேகங்களும்
கை குலுக்கி மகிழ்ந்தாட...
கண்டும் காணாதவாறு
கண்ணே உன்னுருவில் நான் மயங்க

அதோ அங்கே மலையின் சுனை வைரங்கள்
ஆங்காங்கே இருபுறமும் மின்னிட
அப்பொழுதில் ஆழ்ந்த அமைதியோடு
அன்பே உன் தோளில் சாய்ந்தபடி

என்றென்றும் உன்னோடு நான் மட்டும்!!!

பயண மயக்கம்!!

என்னுடன் அழைத்து வருகிறேன் 

எண்ணங்களின் எழுச்சிகளையும் 

எண்ணிலடங்கா உணர்ச்சிகளையும் 

எண்ணி எண்ணி தேக்கி வைத்த ஏக்கங்களையும்... 

எனக்காக என்றும் இருக்கும் உங்களுக்காக!

என் விழித்திரையில் முப்பரிமான வடிவில் 

எண்ணத்தில் வண்ணம் தீட்டி மெருகேற்றி 

எட்டிப்பிடித்து விண்ணில் திரையிட முன்னேறுகிறேன்...

என்றென்றும் இப்பயண நினைவுகளோடு!!

 

நில்! கவனி!! செல்!!!

சாலையில் மிதந்து செல்கையிலே
சத்தமிட்டு முத்தமிடும் உனக்கு
சற்றும் வெட்கம் இல்லையோ முன்னர் பலர் நிற்க?
செய்கை பாஷை தான் மறந்துவிட்டதோ!!
நினைவிருக்கட்டும் இது பொது இடம்!!!
நில்! கவனி!! செல்!!!

என்றும் உனக்காக!

இறக்கும் தருவாயிலும்
இறுதி ஆசையாய்  நீ கேட்பது
துடிதுடிக்கதானோ........?????
இன்பம் யாதோ உனக்கதிலே?
என் அன்பு இதயமே....
மெச்சுகிறேன் உன் துறவு நிலையை!!!

உனைக் காணாமல்....

நாளொன்றதனில்  நிறைவாய் ... என்
நினைவாய் நின்று திரிகிறாய் !
பிரியும் அந்த அணுப்பொழுதும்
ஆயிரம் ஆண்டுகள் தாம் ...!
பிறகென்ன........
கண்களை அல்லவோ இமைத்தேன் !!!

ஆசை முகம் மறந்து போச்சே...!

சிரித்து மயக்கி சிறகடிக்க

துரிதம் கொள்ளும் மின்மினியே!

யாதெனக் கொள்வேன் உனைநானே

யவ்வன சுந்தரன் உனைத்தானே!

மிதக்க வைக்கிறாய் மேல்வானில் - உன்னை

மிருதுவான தென்றலாய்க் கொள்ளவா?

தூண்டிச் செல்கிறாய் மனதை மெலிதாய்

கரையைத் தீண்டும் அலையெனக் கொள்ளவா?

தோன்றி மறைகிறாய் அவ்வப்பொழுது

தேய்ந்து வளரும் மதியெனக் கொள்ளவா?

பின்தொடர்கிறாய் என்றும் எப்பொழுதும்

தொடர்ந்து வரும் நிழலெனக் கொள்ளவா?

காண விதைக்கிறாய் இல்லாததை

காணல் நீரெனக் கொள்ளவா?

எட்டாக் கனியாய்த் தித்திக்கிறாய்

எளிதில் என்னை வஞ்சிக்கிறாய்!!

காத்திருக்கிறேன் காலங்காலமாய் உனைநம்பியே

காற்றில் தீட்டிய என் ஓவியங்களை

தண்ணீரில் எழுதிய என் காவியங்களை

திரட்டிப் புரட்ட ஓர்நாள் நோக்கி

ஆகாசக் கோட்டையின் வாசலிலே

ஆவலோடு ஆனந்தமாய் ஆசையாக!!!

'புயல்'விழி 'தானே'!!??

சுட்டிச் சுழற்றும் உன் விழிச்சுழலில் சற்றே

எட்டிப் பார்க்கும் அளவிலா அழகைக்

கண்டு ரசித்த குற்றமோ??? - அண்டையில்

ஆண்டும் ஈண்டும் சிதறிக் கிடந்த

பல்லுயிர், பல்பொருள் அனைத்தும்

சில்லாய்ச் சிரிக்கின்றன சிலநொடிகள்

உன் விழிச்சிறையில்....!!!

ஒப்புகிறேன் பலருக்கு நானும்...

தப்பிப் பிழைத்த காரணத்தால்...!

கடைக்கண்ணால் அன்றோ பார்க்கிறேன்

எடைக் கணக்கின்றி ஈர்க்கும் அந்த

காந்தக் கண்களை இன்றும்....!!!

கலியுகக் காதல்!

சிவப்பு மஞ்சள் பச்சையென்று
சிலிர்க்க வைக்கும் நிறங்களிலே
நிலைத்து நிற்கிறாய் கண்முன்னே -எப்பொழுதும்
நினைவில் நிற்கிறாய் ஏன் கண்ணே?
கண்ணைக் கவரும் அழகில்லை - அட!
கண்ணிமைக்க மறக்கிறேன் உனைக்கண்டே!!!
வாராய் என்று நன்கறிந்தும்
வழிமேல் விழி வைத்துக் காத்திருக்கிறேன்
உனக்காக என்றும் எனை மாற்றி
உள்ளம்தனில் காத்திருப்பின் இலக்கணம் கூறி!
படிக்கிறேன் பலவாறு தினம்தினமே
பகடைக்காயாய் சுழற்றும் உன்
மௌன உச்சரிப்புகளுக்கு உரு கொடுக்க,
மெல்ல மெல்ல உயிர் கொடுக்க!
பசியும் தூக்கமும் பிறிதாயிற்றே!
பாசமும் நட்பும் வேறாயிற்றே!
இது போல் இல்லை நான் முன்னே
இனி இன்பமும் துன்பமும் நீயானாய்!

காதல் போலத் தோற்றுகிறதோ??? - ஆம்!
கலியுகக் காதல் இதன் பெயராம்!
மென்பொருள் துறையில் முக்கியமாய்
மனிதனை இயந்திரம் ஆ(க்கி)ட்கொள்ளும்
கணிப்பொறிக் காதல் -  இஃது
காலம் காலமாய் ஒருதலையாக!!!

இன்றையநிலையில் நான்...

வெட்கித் தலைக்குனிவேனென்று 

விருப்பமில்லாவொன்றில்

விருட்டென்று விரைந்த நான் 

விடியல் பொழுது ஒவ்வொன்றிலும் 

விழிப்புணர்வு கொண்டு விசும்புகிறேன்...

வெறுப்புகளின் பிடியில் விருப்புகளைத் தேடி..!

மாறிப்போன என்னிலும் 

மரத்துப்போன மனத்திலும் 

உருமாறிப்போன என்...

விருப்பங்களே!!!

மன்னித்துவிடுங்கள்...!

துறவியாகிவிட்டேன் நான்!!!

பாரியோ நீ மாரியே....!

முதல் துளி விழுந்ததும்

மூலை முடுக்குகளில் சிலர்...

மேலும் தொடர்கிறாய் விடாமல்
மல்கிய குரலோடு உன் அழுகையை...
ஊர்வலம் போகிறது ஆங்கே
உன்னை எதிர்த்து கறுப்புக் கொடி ஏந்தி!
யாருடைய ஆறுதலுக்காக
யாசித்து நிற்கிறாய் என்று புரியவில்லை!

காற்றும் மேகமும் உறுதுணையாய்க்
காவந்து செய்து உன் துயர் நீக்கப் பாடுபட,
நீட்டிக்கிறாய் உன் பிடிவாதத்தை...
நீயும் மனிதனைப் போல் தானோ?
உன் கண்ணீரில் காலம் காலமாய்
உல்லாசமாய் உள்ளம் நனைக்கும்
வேண்டாத உறவுக்கும், தேறாத அன்புக்கும்
தேடித் தேடி அலைகிறாய் ஏனோ?

காதல் தோல்வி!

காண விழைந்து ஓடோடி வந்தேன்

காலணி கூட அணியாமல்!

காத்திருக்கிறாய் எனக்கோ என்று!!!

என்னைக் காண ஒருபோதும் நீ

என் இருப்பிடம் தேடி வராமலிருந்தும்

கோபமில்லை உன்மேல் எனக்கு!!!

திரண்டு வந்து மெதுவாய்

திருடிச் சென்றாய் என்மனதை

திருப்பிக் கேட்கவும் மனமில்லை எனக்கு!!!

தீண்டிச் செல்லும் ஒவ்வொரு முறையும்

துள்ளிக் குதித்தேன் குதூகலத்தில்

என்னை மட்டும் தொடர்கிறாய் என்று!!!

சுவடுகள் பதித்துத் திரும்பிப் பார்த்தேன்

சுறுசுறுப்பாய்ப் பின்தொடர்ந்தாய்!

நான் என்றால் அவ்வளவு ஆசையா உனக்கு???

உன்னில் கலந்து உவகையில் மிதக்கயில்

உணர்ந்தேன் தற்செயலாய் அப்பொழுது

ஓராயிரம் காதலர்களா உனக்கு??? 

நன்றிகள் கோடி!!!

மறக்கவும் இல்லை - எதனையும்

மறைக்கவும் இல்லை!

ஏனென்று தெரியவில்லை

என் வார்த்தைகளும் கைவசம் இல்லை!

எண்ணி எண்ணி வியக்கிறேன்

எனகென்ன நேர்ந்ததென்று!

மற்றதெல்லாம் பிதற்றும் என்வாய்

மாதா பிதா எனில் மௌனமொழி பேசுகிறது!

தவறேதும் இல்லை என்மேல்

தவிர்க்க முடியாத உண்மை இதோ!

இன்று என்னுள் எல்லாமாய் எங்கும் நீவீரிருக்க - இருக்க  

இடமின்றி வார்த்தைகள் இறந்துவிட்டன போலும்!!!

இருப்பினும் உயிர்ப்பித்திருக்கிறேன் - என்

இனிய தமிழ்த்தாயைக் கொண்டு 

இக்கவிதையை !!! - உங்களுக்காக இதோ என் 

இருபத்தைந்தாம் படைப்பு சமர்ப்பணம்!!!

அரியதொரு பிறவியில்லை எனினும்

அறிய வைத்திருக்கிறீர்கள் என்னையும்

இப்பூவுலகில் சிலருக்கு!! நன்றி!!!

இன்னல்களிலும் இன்பமென்று

இருசுவை காண வைத்தீர் - வியந்தேன்!

இன்றும் தொடருகிறேன் அப்பணியை

நிலையில்லா இவ்வாழ்வில் நீக்கமற

நிலைத்திருக்கும் நினைவுகளில்!
வேண்டி நிற்கிறேன் எப்பிறப்பினிலும்

வேறொருவர் வேண்டாமென்று!

தேவைகளற்ற உங்களுக்கு 

தேகத்தால் என்றும் சேவை செய்யக் 

காத்திருப்பேன் காலம் காலமாய்- இக்

கருத்திலொன்றும் மாற்றமில்லை!!!

திருமண மலர்கள்!

சொல்லாமல் வந்த திசையிலே

சொல்லித் தந்த வார்த்தைகளை

செவி கொடுத்துத்தான் கேட்டேனே

செல்லும் இடமெல்லாம் செல்லமாய்...

அருகிலென்றாலும் உன்னைவிட்டு

அகல என்றும் நினைத்ததில்லை....

அந்நாள் இந்நாள் என்று இன்று என்  

அகம் கூற உணர்கிறேன்...

என்னைக் காக்கும் முயற்சியில்

என்றென்றும் நீயிருக்க,

எதிர்ப்பார்ப்புகளோடு எதிர்ப்பாராவிதமாய்

எடுத்துச் செல்கிறார்கள் என்னை!

நியதி இதுவென்று நினைத்தாலும்

நியாயம் தானா சொல்லிவிடு?

நீடூழி வாழ்க என்றாலும் - உன் 

நினைவுகளின்றி வாழ்வதெங்கே??

வாடுகிறேன்!!!!

விடைபெற...

சிக்கித் தவிக்கிறேன் அனுதினமும்- பள்ளிச்

சீருடை அணியும் இவ்வயதில்.................!

பயில்கிறேன் நானோ பல விதமாய்

பணத்தின் பிடிதான் உயர்ந்ததென்று!

ஏழ்மை நிலை எனை வாட்ட,

ஏங்கிப் பார்க்கிறேன் கனவுகளில் கல்வியை!!

தேவைகளும் ஆசைகளும் எதிரெதிரே வீற்றிருக்க;

தேங்கிக் கிடக்கும் கவலையிலும்

ததும்ப நிற்கும் கண்ணீரிலும்

திக்கு தெரியாமல் தேடுகிறேன்...

தீவிரமாகத்தான் ... கல்வியை இல்லை...

தினக்கூலிக்கு "ஆள் தேவை" என்ற பலகையை!

சுமை தூக்கித் தருகிறேன்...பணம் வேண்டாம்

சற்று என் மனச் சுமை இறக்கித் தருவீரோ???

அந்த என் நாட்கள்...

கண்ணயர்ந்து சாய்கிறேன் - இன்று  

கடும்பணியின் பிடிப்பின் இடையில்!

எதற்காக இவ்வாறு.......???????

எனக்குள் எழுந்த கேள்விக்கு 

ஒரு பொருட் பன்மொழியாய் 

ஓராயிரம் வார்த்தைகள்!!!

திரும்பிப் பார்க்கிறேன் இப்போது

திரும்பத் திரும்பப் பார்க்கிறேன்...

சிட்டாய்த் திரிந்து, சிரித்து மகிழ்ந்த நாட்கள் என 

சுட்டுகிறது என் கைவிரல் அவற்றை!

சுமைகள் இவை, சுவைகள் இவை என

சூட்சமமாய்க் காலம் காட்டி எதிர் நிற்க 

நினைவு கூர்ந்து நகைக்கிறேன் - ஒரு கணம் 

நில்லாமல் ஓடிய அந்நாட்களை!!!

அதெல்லாம் ஒரு காலம் - என்று

அகத்தால் உரைக்க இதோ, என் முன்னரும்

அரியவகை அனுபவங்கள் அணிவகுப்பில்!!!

ஆழ்ந்த பெருமூச்சுடன் ............

ஒட்டிப் பார்க்க முயல்கிறேன் 

ஓட்டம் பிடித்த "அந்த என் நாட்களை" !!! 

தமிழ்த் திருட்டு!

அதிகார தோரணையில் பொற் சிலம்பும்,

அலங்கார மணிகளோடு மேகலையும்,

அளவிலா மதிப்புடைய சிந்தாமணியும்,

அடுக்கிய வண்ண வளையல்களும்,

அழகாய் அசைந்தாடும் குண்டலமும்,

அன்று அணிந்து அன்ன நடையிட்ட வீதியிலே

ஆளையே காணோம் இன்று???

அட! விலைவாசி உயர்வால் உன்னையும்

ஆட்கொண்டுவிட்டதோ கள்வர் பயம்?

அன்றி அண்டை நாட்டைப் பார்த்து

அலைகிறாயோ நீயும் கலாச்சார மாற்றத்திற்கு?

அடிக்கடி கண்டு தான் வருகிறேன் உன் போக்கை!

ஆதி முதல் அந்தம் வரையிலாக!

ஆதிக்கத்தின் ஆழம் கண்டுகொள்ளும் முயற்சியில்

அண்மையில் தந்துள்ளேன் புகார்- நகரிலே

அடக்கவேண்டி இத்தமிழ்த் திருட்டை!!!

அன்பான இளைஞர்களுக்கு ஓர் வேண்டுகோள்!

அகப்பட்டால் இதனை ஒப்படையுங்கள் 

அதன் இருப்பிடத்திற்கு! - அகந்தையால் 

அநாதையாக்கி ஒதுக்கி விடாதீர்கள் இதனை ஒருகாலும்!!!